Schakel AI bestaat één jaar! 🥳 Tijd om even stil te staan en terug te kijken. Want man, wat is er een hoop gebeurd in dit jaar zeg! Niet alleen in wat we doen en allemaal gebouwd hebben, maar vooral ook in hóe we werken en denken.
Het begon zo.
Al maanden zaten we met z'n tweeën aan tafel. Geen bedrijfsplan. Geen doelgroep. Geen klanten. Wel een idee, en een vertrouwen in elkaar. Dus richtten we een BV op, regelden een kantoor, en op 1 oktober 2025 zaten we daar. Voor het eerst. Achter onze nieuwe grote schermen. Niet te groot, gewoon groot. Perfect eigenlijk. (En we vinden ze heerlijk.)
Een jaar later werken we voor ruim tien klanten, bouwen we software waar vroeger een heel team voor nodig was, en draait ons bedrijf op een systeem dat we zelf hebben bedacht. Met z'n tweeën. Nog steeds.
Dit is het verhaal van hoe dat systeem ontstond.
Twee mensen, en de systemen eromheen
We kennen elkaar al twaalf jaar. Rob bouwt en duikt tot in de kleinste details. Simon verkoopt, houdt het overzicht en hakt de knopen door. Het een kan niet zonder het ander.
Maar we zijn met z'n tweeën, en we werken voor ruim tien klanten. Dat kan alleen omdat we om onszelf heen systemen hebben gebouwd die een groot deel van het werk dragen. Die combinatie, twee mensen en de systemen eromheen, is waar dit verhaal over gaat.
We begonnen bij onszelf
Het eerste wat we automatiseerden, was ons eigen werk. In die eerste maanden voerden we eindeloos gesprekken, en die wilden we vastleggen. Dus bouwden we een tool die onze meetings opneemt, uitschrijft en samenvat.
Dat werd Membis. En Membis werd veel meer dan notulen. Het is ons geheugen geworden: elk gesprek, elke klant, elke offerte, elk besluit zit erin. Inmiddels geldt bij ons: een gesprek dat niet is opgenomen, is niet gebeurd.
Dat werd de rode draad van het jaar. Alles wat we voor klanten doen, hebben we eerst op onszelf uitgeprobeerd. Ons eigen bedrijf AI-first inrichten was onze grootste leerschool.
Van bouwen naar dirigeren
In het voorjaar veranderde ons werk wezenlijk. We gingen van praten over AI naar software bouwen mét AI. Klantportalen, dashboards, planningstools, een offertetool die technische tekeningen leest.
Snel is het niet. Een goed systeem bouwen kost nog steeds maanden. Maar voor die maanden krijg je iets wat vroeger onbetaalbaar was: software die volledig past op hoe jouw bedrijf werkt, met een enorme hoeveelheid functionaliteit.
En wat "bouwen" betekent, veranderde ook. Rob zegt het zo: "Als ik zeg dat we het gebouwd hebben, moet je eigenlijk zeggen: ik heb gedirigeerd, en AI heeft gebouwd."
Wij schrijven de code niet meer zelf. Wij bepalen wat er gebouwd wordt, hoe het moet, en of het goed is. Dat klinkt als minder werk. Het is ander werk. En het vraagt een heel andere discipline.
Het probleem: AI vergeet
Als je voor tien klanten tegelijk bouwt met AI, loop je snel ergens tegenaan. AI vergeet. Elke sessie begint bij nul. Dezelfde fout wordt drie keer gemaakt, in drie verschillende projecten. Wat je vorige maand hebt uitgezocht, moet je opnieuw uitzoeken.
Dus bouwden we Schakel Core: een kennisbank met alles wat we leren. Hoe je inloggen veilig bouwt. Hoe je data van klanten strikt gescheiden houdt. Hoe we projecten opzetten, testen en opleveren. Welke fout we ooit maakten, en hoe we die nooit meer maken.
Het slimme zit niet in de kennis zelf, maar in hoe die stroomt:
- Elke AI-sessie leest automatisch mee. In elk klantproject laden onze regels vanzelf. De AI begint nooit meer bij nul.
- Elke build geeft terug. Lossen we iets op wat ook voor andere projecten geldt, dan gaat het terug de kennisbank in.
- Het systeem kijkt zelf mee. Elke week loopt er een controle langs alle projecten: voldoet alles nog aan onze eigen standaarden?
Zo maakt elke klant de volgende beter.
Een fabriek, en de rem erop
In de zomer gingen we een stap verder. We bouwden een lopende band: van klantvraag tot werkende software, met Membis als cockpit. Werk komt binnen, AI bouwt het, en wij beslissen op basis van bewijs. Een week lang draaide die machine volledig zelfstandig.
En toen zetten we hem zelf weer uit.
Het ging te hard. En belangrijker: de kwaliteit was niet goed genoeg. De machine draaide volledig geautomatiseerd, maar het eindresultaat haalde onze lat niet. En die lat ligt hoog.
AI maakt je sneller. Maar sneller is niets waard als het resultaat niet klopt.
Dus werken we nu hand in hand met AI. AI doet het zware werk, wij sturen, controleren en beslissen. Op dit moment is dat echt de beste manier om software te maken waar we zelf trots op zijn. Wij sturen de bouwleider, niet de bouwer.
AI leren werken als een senior
Het gekke is: door AI te leren sturen, leerden we veel over wat goed werk eigenlijk is.
We schreven op hoe een ervaren developer werkt, en maakten daar regels van voor onze AI-collega's. Nooit "klaar" zeggen zonder bewijs. Eerst het probleem reproduceren, dan pas repareren. Bij elke bewering aangeven: dit heb ik gecontroleerd, dit leid ik af, dit neem ik aan. Problemen die je onderweg ziet benoemen, niet stilletjes meefixen.
Want AI is niet dom. AI is ongecontroleerd plausibel. Het klinkt altijd overtuigend. En hoe beter de modellen worden, hoe overtuigender ook de fouten klinken. Juist daarom moet je controleren.
Van afspraken naar systemen
Het laatste wat veranderde, was hoe we met regels omgaan.
In het begin waren het afspraken. We testen nooit op een live omgeving. We zetten nooit wachtwoorden in een chat. Maar afspraken vergeet je. Een mens op een drukke dag. Een AI in een nieuwe sessie.
Dus nu geldt: wordt een regel twee keer overtreden, dan wordt hij code. Een blokkade, een automatische controle, een rem die niet te omzeilen is. En elke fout die we maken, levert een nieuwe regel op. Zo maken fouten het systeem sterker in plaats van zwakker.
Eén regel staat boven alles: onvolledig mag, onveilig niet.
Wat het met ons denken deed
Door al die veranderingen zijn we ook anders naar ons vak gaan kijken.
We zijn geen AI-bureau. Niemand zit te wachten op een AI-bureau. Mensen zitten te wachten op iemand die snapt hoe hun bedrijf werkt, waar het knelt, en die dat oplost. AI is het gereedschap, niet het doel.
Software is maatwerk geworden, en betaalbaar maatwerk. Jij hoeft je niet meer aan te passen aan software. De software past zich aan jou aan.
En we moesten zakelijker worden. Omdat er zoveel kán, leverden we soms veel meer dan afgesproken. Leuk voor de klant, minder leuk voor het budget. Dus nu: eerst goed ophalen wat er nodig is, dan offreren, dan bouwen.
En ja, we twijfelen
Het was geen rechte lijn. Begin dit jaar kwam er een AI-tool uit die in één klap veel van wat wij hadden gebouwd leek in te halen. We zaten er stil van. Totdat we zagen dat de kloof tussen wat AI kan en waar de gemiddelde ondernemer staat, juist groter wordt. Die kloof is ons bedrijf.
Er waren slapeloze nachten over offertes. Weken van twee stappen vooruit en één achteruit. En er is een ongemak dat we niet vaak hardop zeggen: mensen om ons heen kunnen hun baan verliezen door precies de technologie waar wij elke dag mee werken. Dat gevoel is niet weg. We nemen het mee.
En nu
Dit verhaal is trouwens ook zo ontstaan. We lieten onze AI een jaar aan eigen gesprekken en een jaar aan eigen kennisbank teruglezen. Elke twijfel, elk besluit, elke les stond erin. Dat is wat ons systeem doet: het vergeet niets.
Waar we heen gaan? We hebben een bouwmachine. Nu bouwen we de vraagmachine ernaast. Membis gaat naar buiten, zodat andere bedrijven ook een geheugen krijgen. En we blijven met z'n tweeën, als partner voor een beperkt aantal bedrijven die we langdurig door de AI-transitie heen helpen.
Het afgelopen jaar was bouwen en verkopen. Het komende jaar wordt het fundament.
En waarom we het doen? Simon zei het ooit het mooist: "We willen verschil maken voor ondernemers. Omdat we dat zelf op sommige momenten hebben gemist. En dat willen we graag teruggeven."
Een jaar geleden zaten we achter die grote schermen, zonder plan. Nu hebben we een manier van werken die we een jaar geleden niet hadden kunnen bedenken. We twijfelen nog steeds, over prijzen, over focus, over of we niet te hard gaan. We zijn gewoon twee mensen die iets doen.
Maar als we terugkijken, denken we vooral één ding.
Holy shit. Wat een jaar.