Een van de allereerste dingen die ik bij Schakel wilde inrichten was onze eigen kennisbank, een vaste plek waar we onze eigen rules, patterns en best practices zouden vastleggen en stap voor stap verder zouden uitbouwen. Dit was echt een hele bewuste keuze, want ik wilde eigenlijk vanaf het begin voorkomen dat we bij elk project telkens weer opnieuw zouden beginnen, en zorgen dat alles wat we onderweg leerden ergens zou blijven hangen in plaats van gewoon te verdwijnen.
Wat ik op dat moment alleen nog niet zo goed doorhad, is hoe centraal dat ding uiteindelijk in bijna alles wat we doen zou worden. Het is inmiddels de motor onder alles wat we bouwen, en ik word daar elke week wel weer een beetje enthousiast van. We noemen het de Schakel Core, en het is eigenlijk ons interne AI Development System. Het draait nog niet onze hele operatie, want daar werken we met Membis naartoe, maar voor alles wat met bouwen en ontwikkelen te maken heeft is dit echt de kern.
Ik schreef eerder al eens een post over onze overstap van Replit naar een lokale VS Code-setup, en daar speelden een paar dingen tegelijk, maar overal makkelijk onze Schakel Core kunnen aanspreken was daar een belangrijk onderdeel van. Met Claude Code, dat in je terminal draait, konden we vanuit elk project bij de Schakel Core, zodat een les die we ergens vastleggen daarna ook echt overal beschikbaar is.
Kennis die rondstroomt
Het idee erachter is heel simpel, en juist omdat het zo simpel is werkt het volgens mij ook zo goed.
Elke keer dat we voor een klant een systeem bouwen leren we wel weer iets nieuws, of dat nou een slimme integratie is, of een betere manier om security in te regelen, of gewoon een stukje code dat eindelijk werkt zoals het zou moeten. In plaats van dat we dat laten liggen, brengen we het terug naar de kern, naar onze centrale kennisbank, de Schakel Core dus. Vanuit die kern stroomt het vervolgens weer door naar elk volgend project, zodat iets wat we gisteren bij de ene klant ontdekten vandaag eigenlijk al klaarligt voor de volgende build.
Soms komt er ook kennis van buitenaf bij. Iets wat Simon of ik ergens oppikken, een nieuwe techniek, of een idee dat zomaar uit een gesprek rolt. Ook dat landt gewoon in de kern en verspreidt zich daarna vanzelf naar alles wat we draaien.
Zo ontstaat er een soort lus die zichzelf blijft voeden. Het geheel wordt met elk project een beetje slimmer, en dat maakt het volgende project weer net wat makkelijker en leuker en beter. Het is eigenlijk een beetje als rente op rente, maar dan met kennis in plaats van met geld.
Skills en routines die het werk doen
Het mooie is dat dit rondstromen niet iets is wat ik er handmatig bij moet doen, want dat zou ik gegarandeerd vergeten zodra het druk wordt. We hebben het ingebouwd in hoe we werken, in de vorm van skills en routines.
Een skill is eigenlijk een klein stukje gedrag dat Claude Code kent en op het juiste moment inzet. En een van de skills die ik heb gemaakt zorgt ervoor dat Claude Code tijdens het bouwen meedenkt over de Schakel Core. Dus terwijl we ergens aan een project werken, signaleert hij uit zichzelf dingen als: hé, dit stukje code is eigenlijk best slim en algemeen, het is het waard om dit vast te leggen zodat we het vaker kunnen gebruiken. Of: deze aanpak wijkt af van wat er in onze rules staat, en eerlijk gezegd is deze nieuwe manier beter. Of: hier zit nog een gat in een van onze patterns, dat zouden we moeten dichten.
En dan blijft het niet bij signaleren. Claude Code komt vervolgens met een concreet voorstel om de Schakel Core aan te vullen of bij te werken, netjes onderbouwd met waaróm het beter is en waar het in de code goed werkt. Ik hoef dat voorstel alleen nog maar te bekijken en goed te keuren. Dat laatste is belangrijk voor mij, want ik wil niet dat onze kennisbank vol loopt met half doordachte dingen. Er gaat dus nooit zomaar iets in, ik kijk er altijd zelf naar, maar het denkwerk en het opschrijven worden me grotendeels uit handen genomen.
Daarnaast draaien er routines op de achtergrond die af en toe onze bestaande projecten naast de Schakel Core leggen, en die signaleren dan als ergens een betere of veiligere aanpak inmiddels standaard zou moeten zijn. Zo wordt het vastleggen en verspreiden van kennis geen extra klus die er nog bovenop komt, maar gewoon een vast onderdeel van hoe we bouwen.
Ook wat er al draait, wordt beter
En het stopt niet bij nieuwe projecten. Dat is eerlijk gezegd het deel waar ik zelf nog wel het meest enthousiast over ben.
Want zodra we ergens een betere, snellere of veiligere manier vinden om iets te doen, gebruiken we de Schakel Core ook om onze bestaande projecten te signaleren. Een soort van: hé, hier hebben we inmiddels een betere oplossing voor. Dan gaan we terug naar wat er al draait en werken we dat gewoon bij. Een verbetering die we vandaag bij het ene project tegenkomen, kan zo morgen een ander project dat allang live staat weer een stukje beter en veiliger maken, zonder dat de klant daar zelf om hoeft te vragen.
Op die manier blijven ook de dingen die we eerder bouwden zichzelf verbeteren. Wat een klant een half jaar geleden van ons kreeg, profiteert gewoon mee van alles wat we sindsdien hebben geleerd.
We hebben het zichtbaar gemaakt
Zo'n vliegwiel in woorden uitleggen is één ding, maar het echt zien is toch iets heel anders. Dus hebben we ons Schakel AI Development System op een gegeven moment maar gewoon in beeld gebracht.
Wat je ziet is bovenin de Schakel Core, onze centrale kennisbank, en onderaan de projecten. Elke keer dat een van die projecten iets leert, reist dat inzicht als een gekleurd stroompje omhoog naar de kern. De kern licht even op en stuurt diezelfde kennis in precies dezelfde kleur weer terug naar de projecten. En af en toe komt er een stroompje van buitenaf binnen, dat vervolgens net zo hard wordt doorgegeven.
Elke kleur staat voor een ander stukje kennis dat doorvloeit. Ik vind het eerlijk gezegd best magisch om te zien hoe goed dat beeld klopt met wat er bij ons onder water allemaal gebeurt.
Wat dit allemaal mogelijk maakt
Waar ik zelf vooral blij van word is wat zo'n vliegwiel uiteindelijk opent.
Omdat we eigenlijk nooit meer helemaal bij nul beginnen, gaat het bouwen een stuk makkelijker en sneller. Daardoor houden we meer tijd over voor het deel dat er volgens mij echt toe doet, namelijk goed snappen wat een klant nodig heeft en daar de beste oplossing voor bedenken. Elk nieuw project begint zo eigenlijk al met een voorsprong, opgebouwd uit alles wat ervoor kwam.
En het doet ook iets bijzonders met de schaal van een klein team. Wij zijn met z'n tweeën, maar omdat elke les bewaard blijft en overal beschikbaar is, kunnen we bouwen alsof we een veel groter team zijn. De kennis van tien projecten zit gewoon ingebakken in elk nieuw project. Dat geeft ons de ruimte om wat meer aan te durven, om ambitieuzere dingen te bouwen, en om sneller ja te zeggen als er een mooi idee langskomt.
Voor een klant komt het er uiteindelijk op neer dat je niet werkt met twee mensen die telkens opnieuw het wiel uitvinden, maar met alles wat we ooit hebben geleerd, klaar om in te zetten, en met een systeem dat ook na de oplevering blijft meegroeien.
Een systeem dat blijft groeien
Dit past eigenlijk precies bij hoe we sowieso naar ons werk kijken. We bouwen niet zomaar een project dat we opleveren en daarna loslaten. We bouwen een systeem, we draaien het, we leren ervan, en dat leren maakt zowel het volgende project als de bestaande projecten weer een stukje beter.
Het vliegwiel is daar de stille kracht onder. Het zorgt ervoor dat niets van wat we leren verloren gaat, en dat alles wat we leren ook echt overal terechtkomt waar het nuttig kan zijn.
Compounden, compounden, compounden
Waar het bij dit alles uiteindelijk om draait, is compounden. Elke les bouwt voort op de vorige, elk project voegt iets toe aan het geheel, en dat geheel maakt het volgende project weer beter. Het is niet één grote sprong, maar heel veel kleine stapjes die op elkaar gaan stapelen, en juist daardoor wordt het effect steeds groter.
En wat ik zo gaaf vind: dat begint nu echt goede vormen aan te nemen. De Schakel Core is geen leeg idee meer waarvan ik hoop dat het ooit gaat werken, maar een levende kennisbank die elke week voller en slimmer wordt, en die ik bij vrijwel elk project terugzie helpen. De skills en routines draaien, de kennis stroomt, en je merkt het gewoon aan het tempo en de kwaliteit waarmee we bouwen.
Ik ben oprecht benieuwd hoe dit beeld er over een jaar uitziet, met alle kleuren en alle lessen die er tegen die tijd bij zijn gekomen. Want als er íets is wat ik inmiddels zeker weet, dan is het dat compounden pas echt indrukwekkend wordt als je het de tijd geeft.
Ben je benieuwd wat dit voor jouw organisatie zou kunnen betekenen? Neem dan gerust een keer contact op, dan gaan we samen schakelen.