- Bedrijf
- Executive search en interim bemiddeling
- Vraagstuk
- Een search bestaat uit stappen die los van elkaar staan, dus begon het werk eromheen bij elke opdracht opnieuw.
- Aanpak
- We hebben het werk van een executive recruiter onder de loep genomen en de losse stappen opnieuw ingericht in één op maat gebouwd systeem, van intakegesprek tot voordracht.
- Resultaat
- De recruiter werkt nu vanaf één centrale plek, en de tijd gaat weer naar het gesprek en de afweging.
Wie je uiteindelijk voordraagt aan een opdrachtgever, en waarom juist die persoon, is waar jij het verschil maakt. De stappen daaromheen hoeven niet allemaal door jou gedaan te worden.
Een nieuwe opdracht betekent niet alleen een nieuwe search. Ook het werk daaromheen begint opnieuw: notities uitwerken, de vacature schrijven, kandidaten op verschillende plekken zoeken, eerdere contacten terugvinden, benaderen, opvolgen, registreren. Geen van die stappen is op zichzelf ingewikkeld. Maar wat ze bij elkaar houdt zit meestal in het hoofd en dat betekent dat een search alleen vooruitgaat zolang die ene persoon hem draagt.
Drie zones op één lijn. Links het intakegesprek, waar alle aandacht naar de opdrachtgever gaat. In het midden zes stappen die het systeem uit handen neemt: uitwerken, zoeken, ordenen, benaderen, opvolgen en vastleggen. Rechts selectie en voordracht, waar alle expertise samenkomt.
Daarom hebben we de werkwijze van de recruiter niet vervangen, maar opnieuw ingericht rond de momenten waarop het oordeel nodig is. De samenhang van een search zit daardoor niet meer in één hoofd, notities en losse lijsten. We bouwden één centrale, online omgeving waarin intake, search, benadering, opvolging en relatiehistorie op elkaar voortbouwen.
Het intakegesprek is daarin het beginpunt en niet langer een losse aantekening: daaruit komen de profielschets en een eerste vacaturetekst, in een toon die de recruiter zelf heeft vastgelegd. De search loopt op de eisen uit diezelfde intake. Het benaderen gaat vanuit het eigen account, want op dit niveau is een eerste bericht het begin van een relatie en geen mailing.
Voor de eigenaar betekent dat vooral dat een opdracht niet meer voortdurend in het hoofd hoeft te zitten om vooruit te gaan. Na een intake hoeft de eigenaar niet eerst de notities uit te werken voordat de search kan beginnen. Er is geen aparte lijst meer om te onthouden wie al benaderd is. Wanneer iemand maanden later opnieuw opduikt, hoeft niemand terug te zoeken wat er eerder speelde. En als een collega iets overneemt, begint die niet bij nul. De aandacht kan daardoor veel vaker naar het gesprek, de afweging en uiteindelijk de voordracht.
Dat eerdere context niet meer uit losse plekken hoeft te worden teruggezocht, en dat een collega niet bij nul begint, komt uit een keuze die we vooraf hebben gemaakt: een persoon bestaat in het systeem maar één keer. In executive search is de kandidaat van vandaag de opdrachtgever van morgen, en iemand die je nu niet plaatst kan volgend jaar degene zijn die jou inhuurt. Wat de recruiter eerder van iemand vond hangt aan die ene persoon vast, met de reden en de opdracht waarvoor die gold. Zonder de vraag van toen zegt zo’n oordeel namelijk niets: te zwaar voor die functie kan uitstekend passen bij deze. Dat merkt ook degene aan de andere kant van het contact: komt iemand een jaar later opnieuw in beeld, dan is bekend wat er eerder speelde.
Het resultaat is niet dat de recruiter minder hoeft te werken, maar dat een groter deel van de tijd weer naar recruitment gaat. De intake en de afweging wie bij een opdrachtgever past blijven van de recruiter, inclusief de nuance die je alleen hoort wanneer je iemand spreekt. Kandidaten kunnen worden voorgesorteerd en de onderbouwing ligt erbij, maar de recruiter bepaalt of die redenering klopt en wanneer de eigen kennis zwaarder weegt. Het systeem neemt werk uit handen, het oordeel niet.
Na de livegang zijn we niet verdwenen. Wensen en uitzonderingen uit het dagelijkse gebruik bekijken we samen. Blijkt iets structureel, dan bouwen we het in het proces door.